Bekir ve Feraye'nin babası Ahmet hem çiftlikteki binicilik hocası hem de Adil Baba'nın sağ koludur... Fazla konuşmayı sevmeyen, iş sırasında eğlenceden de hoşlanmayan Ahmet'in sert bakışlarını metrelerce uzaktan tanıyabilirsiniz. Görev adamıdır, işini iyi bilir. Bu sert bakışlı adam başka çiftliklerden gelen aç ve bakımsız kalmış atlara karşı büyük bir şefkatle yaklaşır. At candır, velinimettir ve onlara kötü davrananlara karşı Ahmet'inde tepkisi asla hoş olamaz...

 Çiftliğin anaç insanı Pervin aynı zamanda Ahmet Hoca'nın karısı... Ahmet'le çok erken yaşta evlenmiş ve yine erken yaşta Bekir ve Feraye'yi dünyaya getirmiş... Çiftlikteki mutfağın patronu olan Pervin, merhametli yüreği ve yaptığı mükemmel yemeklerle hem çiftlik sakinlerini, hem de evinden çok uzaklarda olan misafirlerin gönlünü fetheder...

Merhametli olduğu kadar duygusal zekası yüksek bir Türk kadını olan Pervin kendi çocukları ile Adil'in çocukları arasındaki farkı bilir. Bu sebeple oğlu Bekir'i sürekli Gülşen'den uzak tutmaya çalışır. Kızı Feraye'yi de Gülşen'le eşit göstermeye çalışır ve kızının yeteneklerini öne çıkarmak için çabalar.

 Tam bir baş belası olan İrfan, 45 yaşlarında, atları yalnızca "iş" ve "para" olarak görmüş, Adil'in çiftliğine nazaran daha fiyakalı bir çiftliğin sahibidir. Bir müşterisi için Adil Baba'dan satın aldığı Şehzade'ye yaptığı eziyetlerle ata kısa sürede ruhen ve fiziken ciddi zararlar vermiştir... İrfan Şehzade'yi Adil'in çiftliğine "adam" edilmesi için geri getirecek ve daha sonra bu hırsıyla kahramanlarımızın hayatını tatsız hale getirmek için elinden geleni ardına koymayacaktır...

 Burak, Barış'ın en yakın, en sağlam okul arkadaşı. Motor yarışlarını Barış'la birlikte keşfetmişler ve beraber katılmaya başlamışlar. Burak da varlıklı bir ailenin oğlu ancak Barış'ınkinden daha az kuralcı bir aileye sahip. Bu nedenle Barış'tan biraz daha özgür.

  22 yaşındaki serseri ruhlu, her an bela çıkarmaya teşne Sinan da varlıklı denilebilecek bir ailenin çocuğu ve en büyük tutkusu motosiklet... Hırsı ve kazanma tutkusu çevresindekileri ezmek isteyecek kadar yüksek olan Sinan önceleri Barış'ın İstanbul hikayesinde en büyük rakibi gibi görünse de ilerleyen bölümlerde hayat onlarında yollarını bambaşka amaçlar uğruna kesiştirecek...

“Yarından sonra"

Şimdi yaşamalıyım seni
Yarından sonra çok geç
Erteleme, iteleme, öteleme beni
Şimdi tutmalıyım ellerini
Neden diye sorma
Anlaman için çok geç
Hayat pulları kırmadan
Ve içimden, sürekli, durmadan
Şimdi söylemeliyim sevdiğimi
Yarından sonra çok geç

İnsanoğlu ne tuhaf bak
Kimi yarın için yaşar…
Yelkovanla yarışan,
Sinsi bir akrep gibi…
Kimi pişman bugünden
Kalbi geçmişe saplı,
Kanadı paslı çelikten,
Köhne bir bıçak gibi…

Beklemekse ihanet
Hem zamana ihanet
Hem de kalbe ihanet
Giden gider gelmezse
İşte budur felaket
İşte budur kıyamet

Dile gelmemiş her aşk çünkü
Kalbinde hiç çizilmemiş
İkiz bir kenar bırakır
Oysa iki ismi var sevdanın
Biri senin adınsa
Diğeri benim adım
Yarından sonra çok geç
Ya söyledin, söyledin
Ya yakaladın, yakaladın

Yiğit Güralp

Artık Barış, Feraye ve Gülşen arasında dostluk ve aşka dair hiç konuşulmayanların konuşulma, hiç söylenmeyenlerinse söylenme zamanı gelmiştir… Aliço sevdiklerinin yüreklerindeki fırtınaları dindirebilmek için çabalarken, Bekir ise herkesin aksine bir anlık öfkesinin sonuçlarına katlanmak için susmak zorundadır… Ancak ne kadar susarsa sussun Bekir’in de yüreğinde tıpkı Barış gibi Gülşen’e söylenmeyi bekleyen bir çift sözü vardır…

Ailesinde olup bitenlere artık kayıtsız kalamayan Pervin bir anne olarak yaşananlara ağırlını koyarken diğer yanda yine bir anne olan Saliha hem Barış’la hem de hukuk sisteminin gerçekleriyle yüzleşmek zorunda kalacaktır…

Bütün bunlar olurken Barış ve arkadaşı Şehzade’yi bekleyen yeni bir sınav daha vardır… Son olarak uyum ve senkron sorununu çözen ikili şimdi de hız ve kademe eğitimini tamamlamak zorundadır…

Barış bir yandan Şehzade’yle çalışıp bir yandan da Gülşen’in kendisine olan hislerini öğrenmeye çalışırken çiftliğe geçmişten gelen eski bir konuk hem Barış’ın Gülşen’i fazlasıyla kıskanmasına hem de kafası yeterince karışık olan Gülşen için bir çıkış yolunun belirmesine neden olacaktır… Çünkü Gülşen dününü, bugününü ve yarınını gözden geçirerek aşkı ve dostları arasında bir karar vermek zorundadır…

Ama sonuçta insanoğlu yarını tahmin edebilse bile yarından sonrası herkes için büyük sürprizlere gebedir… Ve finalde soru işaretleriyle gelen “yarından sonra” herkes için beklenmedik ve büyülü bir aşk sahnesine dönüşecektir…

Yapımcılığını ve yönetmenliğini Osman Sınav’ın üstlendiği  yepyeni gençlik dizisi “Doludizgin Yıllar” atv ekranlarında Çarşamba akşamları  izleyicisiyle buluşuyor…

“Doludizgin Yıllar”da; ailesi tarafından bir proje çocuğu olarak yetiştirilen 19 yaşındaki Barış’ın İstanbul’da başlayan fırtınalı hikayesi; şehrin kaos ortamından sıyrılarak Ömerli’deki sıradışı bir çiftliğe kadar uzanıyor… Farklı bir çevreden gelen Barış bir yandan yepyeni bir hayatla karşılaşırken çiftligin diğer gençleri Gülşen, Bekir, Feraye ve Aliço’nun hayatları da Barış’ın gelişiyle birlikte yavaş yavaş değişiyor…

Saliha’nın gelişi ve tüm gerçeği bütün çıplaklığıyla öğrenişi Barış’ın çiftlikte kalmak ve Şehzade’ye binmekle ilgili bütün hayallerinin sonu olur… Cemal ve Barış ne kadar ısrar ederse etsin artık ipler Saliha’nın eline geçmiştir… Barış için Adil Baba’nın çiftliğinden geri dönüş yolu görünmüştür…

Pelin’in Barış’ın çiftlikten ayrılmasına çok üzülmesi ise hem Gülşen’in hem de Feraye’nin dikkatinden kaçmaz… Feraye’ye göre Pelin Barış’dan hoşlanmaktadır çünkü Barış her kız için ideal ve değişik bi çocuk, gerçek bir aşık, yani tam bir Romeo’dur… Gülşen’e göreyse Pelin’in Barış’la hiçbir ilgisi yoktur çünkü Barış önüne her gelene yazılan tipik bir Kazanova’dır…

Üstelik bu ayrılığa en çok üzülen Feraye, Barış çiftliğe geldiğinden beri bazen kendisi de dahil olmak üzere hiç kimsenin ona iyi davranmadığını söylemektedir… Gülşen’se Feraye’nin tam tersine duyguları yerine mantığıyla konuşarak Barış’ın ne kadar değişik ve iyi bir çocuk olsa da baştan beri yerinin kendilerinin yanı olmadığını kabul etmeleri gerektiğini öne sürmektedir…

Diğer yandan Aliço Barış’ın kendisi için yaptıklarından etkilenmiş ve ona doğru düzgün teşekkür edememenin vicdan azabını yaşarken, Bekir ise Barış’ın Belediye Başkanına karşı Aliço’yu kurtarmak için değil sırf çiftlikten kurtulmak için kendini ortaya attığını iddia etmektedir… Çünkü Bekir’e göre Şehzade’ye binmek Barış’a çok zor hatta imkansız gelmiş, yenilgiyi kabul etmek yerine çareyi kaçmakta bulmuştur…

Sonuçta herkes Barış’ın eve dönüşüyle ilgili farklı şeyler söylerken Barış herkesten habersiz hiç ummadığı bir çiftlikte yepyeni bir hayata başlayacak ve kızlardan tamamen uzakta artık tek tutkusu olan Şehzade’ye bir gün binebilmek için kendisine hiç akla gelmeyen bir yol seçecektir… Belediye Başkanının intikam planları ve çiftliğe çalışmaya gelen yeni bir işçiyle işler iyice arapsaçına dönecek, finalde tüm düğümleri çözmek üzere kendisini ateş çemberinin içinde buluveren yine kimsenin beklemediği bir ikili olacaktır…